Człowiek - Emocje  - Symbol

Osią mojej twórczości jest człowiek wraz z całym wachlarzem towarzyszących mu emocji, pamięci i doświadczeń, których nie sposób opowiedzieć wyłącznie słowami. Wydaje się, że słowa stanowią tu wręcz przeszkodę – werbalność pozbawia tajemniczości, próba skodyfikowania i racjonalizowania wszystkich doświadczeń jakie niesie życie, odziera je z pierwiastka duchowego, który jest jednym z najważniejszych elementów mojej twórczości. Owa niewyrażalność stanowi siłę napędową historii opowiadanych w moich pracach.

Rysunek jest dla mnie formą i językiem pozwalającym badać granice między tym, co widzialne, a tym, co ukryte. Każdy człowiek poznaje świat jedynie fragmentarycznie. Widzimy bowiem jedynie niewielką część tego, co skrywa w sobie bogactwo świata. Nasze zmysły, w istocie niedoskonałe, nie pozwalają na pełne odczytanie świata, co rekompensuje się częściowo w sztuce – patrzenie wewnętrznym okiem sprawia, że możemy odczuwać świat znacznie szerzej, reagując na drobniejsze, niekiedy ledwie wyczuwalne bodźce. W codziennym pośpiechu mijamy miejsca, ludzi i zdarzenia, nie dostrzegając ich głębszego znaczenia. Dopiero światło rozumu, wrażliwości i doświadczenia pozwala stopniowo wydobywać z cienia to, co wcześniej pozostawało niezauważone. Tak rozumiem rolę sztuki – nie jako odpowiedź na wszystkie pytania, lecz jako próbę oświetlenia rzeczywistości i zwrócenia uwagi na to, co ciche, ukryte i pozornie zwyczajne. To właśnie stawianie pytań poprzez sztukę pozwala na dotarcie do miejsc swojego wnętrza, o których nie wiemy, że istnieją, chociaż są w nas.